Informacje na temat Gullfoss

Gullfoss (w tłumaczeniu "złoty wodospad") jest jednym z najbardziej znanych i kochanych wodospadów na wyspie. Znajduje się w kanionie rzeki Hvítá w południowo-zachodniej Islandii.

Wynajmując samochód lub wybierając się na wycieczkę po Złotym Kręgu, do wodospadu Gullfoss można dotrzeć w ciągu dwóch godzin jadąc ze stolicy Islandii. Większość pakietów z przewodnikiem oferowanych w całym kraju obejmuje przystanek przy Gullfoss - na przykład ten popularny 6-dniowy pakiet lub ta 7-dniowa samodzielna wycieczka objazdowa.

Woda w rzece Hvítá płynie z lodowca Langjökull, a następnie kaskadowo spada 32 metry w dół po dwóch półkach skalnych Gullfoss, w dramatyczny sposób ukazując surową siłę natury. To niesamowite miejsce jest dostępne dla większości zwiedzających, ponieważ znajduje się na trasie zwiedzania Golden Circle.

Ze względu na dwa stopnie wodospadu, Gullfoss należy traktować jako dwa odrębne wodospady. Pierwszy, krótszy kaskadowy wodospad ma 11 metrów, a drugi - 21 metrów. Ściany kanionu po obu stronach wodospadu osiągają wysokość do 70 metrów, schodząc do wielkiego kanionu Gullfossgjúfur. Geolodzy uważają, że kanion ten powstał w wyniku przesunięcia lodowca na początku ostatniego wieku.

Latem około 140 metrów sześciennych wody spływa w dół wodospadu co sekundę, podczas gdy zimą liczba ta spada do około 109 metrów sześciennych. Przy takiej mocy zwiedzający nie powinni być zaskoczeni, że w przypadku zbyt bliskiego podejścia do wodospadu, zostaną przemoczeni przez potężny strumień wody.

Gullfoss stanowi część popularnej trasy zwiedzania Złotego Kręgu, obok obszaru geotermalnego Geysir i Parku Narodowego Þingvellir. Wiele wycieczek Golden Circle zawiera dodatkowe atrakcje, które można realizować startując spod Gullfoss - wśród nich jest wejście na potężny pobliski lodowiec Langjökull i eksplorowanie jego tuneli lodowych, czy też jazda na skuterze śnieżnym po jego lśniącej powierzchni.

Historia

Na początku ubiegłego wieku Gullfoss znajdował się w centrum wielu kontrowersji dotyczących inwestorów zagranicznych i ich chęci czerpania zysków z natury Islandii. W 1907 roku angielski biznesmen, Howell, starał się wykorzystać energię wodospadu i miał ambicje wykorzystania jej do napędzania hydroelektrowni.

W tym czasie Gullfoss był własnością rolnika o nazwisku Tómas Tómasson. Tómas odrzucił ofertę Howella na zakup ziemi, mówiąc słynne "Nie sprzedam mojego przyjaciela!". Chciał jednak wydzierżawić Howellowi ziemię bez wiedzy o luce prawnej, która pozwoliłaby mu na realizację jego planów.

To właśnie córka Tómasa, Sigríður Tómasdóttir, miała doprowadzić do zatrzymania ambicji Howella. Dorastając na farmie ojca, gdzie pomogła utorować pierwszą drogę do Gullfoss, starała się anulować umowę, poświęcając własne pieniądze na zatrudnienie prawnika.

Wynikająca z tego walka prawna była walką pod górę; sprawa trwała przez lata, zmuszając Sigríður do wielokrotnego pokonywania pieszo drogi do Reykjavíku (ponad 100 kilometrów w jedną stronę). Okoliczności stały się tak trudne, że Sigríður groziła rzuceniem się do wodospadu w razie rozpoczęcia budowy.

Jej wytrwałość zaowocowała jednak sukcesem. W 1929 r. Howell wycofał się z dzierżawy, nie mogąc nadążyć za kosztami i trudnościami swojego planu. Wodospad wrócił z powrotem w ręce narodu islandzkiego.

Dziś Sigríður jest ceniona za wytrwałość w ochronie Gullfoss i często jest nazywana pierwszym islandzkim ekologiem. Jest także jedną z najbardziej znanych postaci w historii Islandii. Jej wkład jest na zawsze zaznaczony w kamieniu; na szczycie Gullfoss znajduje się tablica z opisem jej historii.

Co ciekawe, do historii przeszedł także prawnik, który pomagał - Sigríður Sveinn Björnsson. W 1944 roku został pierwszym prezydentem niepodległej Islandii.

Restauracja / Kawiarnia

Oprócz wodospadu, goście mogą podziwiać widoki z Gullfoss Cafe, lokalnie prowadzonej restauracji, która serwuje szeroki wybór dań. W menu każdy znajdzie coś dla siebie: gorące zupy, kanapki, sałatki i ciasta. Na miejscu znajduje się również sklep, w którym zwiedzający mogą przeglądać i kupować tradycyjne islandzkie pamiątki.