Centrum Reykjaviku to serce stolicy Islandii. Chociaz Reykjavik moze wydawac sie niewielki w porownaniu z innymi stolicami, oferuje wyjatkowe polaczenie kultury, historii i uroku, ktore przyciaga odwiedzajacych z calego swiata. W Reykjaviku nie brakuje ciekawych rzeczy do zrobienia, a gdy zechcesz odkryc okolice, znajdziesz wiele wycieczek z Reykjaviku, ktore zabiora cie poza miasto.
Dlaczego mozesz ufac naszym tresciom
Guide to Iceland to najbardziej zaufana platforma turystyczna na Islandii, pomagajaca co roku milionom odwiedzajacych. Wszystkie nasze tresci sa tworzone i weryfikowane przez lokalnych ekspertow, ktorzy doskonale znaja Islandie. Mozesz liczyc na nas w kwestii rzetelnych, aktualnych i wiarygodnych porad dotyczacych podrozy.
Kolorowe ulice dzielnicy 101 Reykjavik, ktorej kod pocztowy obejmuje cale centrum, pelne sa charakteru. To tutaj znajdziesz takze wiele najlepszych miejsc noclegowych w Reykjaviku. Ikoniczne zabytki, takie jak kosciol Hallgrimskirkja i sala koncertowa Harpa, sprawiaja, ze jest to miejsce, ktore koniecznie trzeba odwiedzic.
Chociaz Reykjavik nie jest rozlegla metropolia — mieszka tu mniej niz 250 000 osob — ta najbardziej wysunieta na polnoc stolica moze pochwalic sie niezwykle tetniacym zyciem centrum. Rezerwacja pieszych wycieczek po Reykjaviku to swietny sposob na poznanie wyjatkowego charakteru miasta.
Niezaleznie od tego, czy interesuja cie zakupy przy ulicy Laugavegur, zwiedzanie podczas wycieczek po Reykjaviku, lokalna kuchnia czy po prostu bogata historia miasta, centrum Reykjaviku ma cos dla kazdego. Jesli korzystasz z Guide to Iceland, mozesz cieszyc sie ekskluzywnymi ofertami i znizkami VIP Club w restauracjach, barach i sklepach w tej okolicy.
W tym przewodniku zabierzemy cie do najwazniejszych dzielnic i najlepszych miejsc, w ktorych poznasz prawdziwa atmosfere centrum Reykjaviku i nie tylko.
Najwazniejsze informacje
-
Poczatki Reykjaviku siegaja 870 roku, kiedy Ingolfur Arnarson zalozyl pierwsza osade. W XVIII wieku miasto rozwijalo sie wokol portu.
-
Centrum miasta sklada sie z roznych dzielnic, z ktorych kazda ma swoj wyjatkowy charakter.
-
Ikoniczne miejsca, takie jak kosciol Hallgrimskirkja i sala koncertowa Harpa, znajduja sie w samym sercu Reykjaviku.
-
W centrum miasta znajdziesz roznorodne lokale gastronomiczne — od tradycyjnych dan islandzkich po kuchnie miedzynarodowe — odpowiadajace rozmaitym gustom.
Najwazniejsze atrakcje Reykjaviku
Reykjavik to miasto pelne uroku, historii i wyjatkowych doswiadczen. Niezaleznie od tego, czy interesuje cie kultura, przyroda czy architektura, kazdy znajdzie tu cos dla siebie. Oto piec miejsc, ktore koniecznie trzeba odwiedzic:
5. Sala koncertowa Harpa
Arcydzielo nowoczesnej architektury, Harpa, to nie tylko centrum kulturalne muzyki i wydarzen, lecz takze zachwycajacy szklany budynek, ktory odbija naturalne piekno miasta. Mieszcza sie tu rowniez dwie znakomite restauracje, sklepy takie jak Rammagerdin oraz atrakcje, takie jak Volcano Express.
4. Sun Voyager
Polozona przy malowniczym nabrzezu Reykjaviku Sun Voyager to efektowna stalowa rzezba symbolizujaca przygode, wolnosc i odkrywanie swiata. Zapewnia odwiedzajacym doskonala okazje do zrobienia zdjecia, z rozleglym widokiem na ocean, pobliskie gory i czesto zapierajace dech w piersiach zachody slonca.
3. Perlan
Perlan, z futurystyczna szklana kopula, oferuje interaktywne muzeum prezentujace cuda islandzkiej przyrody oraz planetarium zorzy polarnej. Na tarasie widokowym mozna podziwiac panoramiczny widok na Reykjavik, okoliczne gory i ocean. Aby w pelni poznac wystawy i zachwycic sie zapierajacymi dech widokami, warto z wyprzedzeniem zarezerwowac bilety do Perlan.
2. Muzeum Narodowe Islandii
Jesli chcesz lepiej poznac bogata historie i dziedzictwo Islandii, odwiedz Muzeum Narodowe Islandii, w ktorym prezentowane sa fascynujace wystawy. Wyruszysz w podroz od epoki wikingow przez stulecia kultury, sztuki i zycia codziennego az po czasy wspolczesne, poznajac proces ksztaltowania sie narodu.
1. Kosciol Hallgrimskirkja
Hallgrimskirkja, jeden z najbardziej ikonicznych zabytkow Reykjaviku, zachwyca wyrazista forma inspirowana bazaltowymi kolumnami i wulkanicznymi krajobrazami Islandii. Za niewielka oplata mozna wjechac winda na szczyt wiezy i podziwiac zapierajacy dech panoramiczny widok na miasto, gory i wybrzeze.
Ulubione miejsca mieszkancow Reykjaviku
Centrum Reykjaviku moze pochwalic sie tetniaca zyciem scena gastronomiczna, oferujaca rozmaite lokalne restauracje i bary dla osob o roznych gustach. Oto niektore z najlepszych barow i restauracji w Reykjaviku, ktore warto uwzglednic w planie podrozy.
Prikid
Zalozona w 1951 roku Prikid to jedna z najstarszych i najbardziej ikonicznych kawiarni Reykjaviku. W ciagu dnia to swietne miejsce na brunch, lunch lub popoludniowa kawe i obserwowanie przechodniow, ale noca zmienia sie w jedno z najlepszych miejsc na impreze w Reykjaviku!
To uwielbiane miejsce zarowno przez mieszkancow, jak i odwiedzajacych, ktorzy szukaja autentycznych wrazen z Reykjaviku.
Lemmy Bar i klub z muzyka na zywo
Mieszczacy sie w jednym z najstarszych budynkow Reykjaviku przy Austurstraeti 20 Lemmy Bar i klub z muzyka na zywo to wyjatkowy bar i restauracja znane z niepowtarzalnej „rockowej” atmosfery. Znajduje sie tu jedyny prawdziwy ogrodek piwny w Reykjaviku, z ponad 50 piwami z kranu, co czyni to miejsce idealnym na posilek i spotkanie ze znajomymi.
Menu obejmuje rozmaite dania, a lokal otrzymuje znakomite opinie zarowno za jedzenie, jak i atmosfere.
Monkeys Food and Wine
Monkeys Food and Wine to nowoczesna restauracja przy Klapparstigur 28–30. Serwuje pyszne polaczenie kuchni japonskiej i peruwianskiej, a jej wystroj nalezy prawdopodobnie do najbardziej efektownych, jakie kiedykolwiek zobaczysz w restauracji. Lokal dzieli przestrzen ze slynnym barem Kokteilbarinn, wiec masz takze duzy wybor pysznych koktajli.
Centralne polozenie sprawia, ze jest to wygodny wybor dla osob zwiedzajacych centrum miasta.
- Zobacz takze: zycie nocne w Reykjaviku
Ulice Laugavegur, Bankastraeti i Austurstraeti
Zdjecie z Wikimedia, Creative Commons, autor: joseph knecht. Nie wprowadzono zmian.
Ulica handlowa Laugavegur to miejsce, od ktorego wszystko sie zaczyna. Laczac sie plynnie z sasiadujacymi ulicami Bankastraeti i Austurstraeti, tworzy szlak lokalnej kultury, ktory kazdy odwiedzajacy Islandie powinien przejsc przynajmniej raz.
Znajduje sie tu mnostwo sklepow, restauracji, galerii, kawiarni, barow i domow, a ulica stanowi prawdziwa arterie stolicy.
Warto zajrzec do takich miejsc jak kultowa kawiarnia Te & Kaffi, sklep z islandzka odzieza wierzchnia 66° North oraz tetniacy zyciem Lebowski Bar. Nie przegap pysznych wypiekow ani pizzy w BakaBaka i odkryj pozostale bary oraz restauracje w okolicy.
Te lokale czesto mieszcza sie w tym samym budynku. Oznacza to, ze w jednym domu moze znajdowac sie restauracja, ktora po zmroku zamienia sie w klub, podczas gdy na wyzszych pietrach znajduja sie mieszkania.
Komitet do spraw Biedy w Reykjaviku zlecil budowe tej ulicy w 1885 roku, aby przeciwdzialac bezrobociu. W tamtym czasie Laugavegur byla droga, ktora z terenow wiejskich docierano do przemyslowego miasta portowego.
W rezultacie mieszkancy zaczeli otwierac wzdluz trasy sklepy i punkty uslugowe, aby przyciagnac potencjalnych klientow, zanim dotarli oni do wiekszych sklepow nad morzem.
Kiedy jednak pod koniec II wojny swiatowej amerykanskie sily zbrojne zajely Islandie, pojawilo sie zapotrzebowanie na zycie nocne i rozrywke. Wkrotce w centrum zaczely powstawac bary, pokazujac mieszkancow korzysci plynace z picia, tanca i jedzenia poza domem.
W miejscu, gdzie Laugavegur krzyzuje sie ze Skolavordustigur, zaczyna sie Bankastraeti (ulica Bankowa). Jej nazwa pochodzi od Banku Narodowego Islandii (Landsbankinn), ktory rozpoczal dzialalnosc przy Bankastraeti 3 w 1886 roku.
Dzis dzielnica biznesowa Reykjaviku znajduje sie w Borgartun, a Bankastraeti stanowi naturalne przedluzenie Laugavegur i sklada sie glownie ze sklepow oraz restauracji.
Za skrzyzowaniem z ulica Laekjargata, dawna ulica wzdluz kanalu, Austurstraeti laczy glowna arterie z hotelem Kvosin Downtown i Starym Portem.
Przy tej ulicy mozna zobaczyc wiekszosc roznych islandzkich stylow architektonicznych. Obejmuja one wszystko — od starych drewnianych domow z epoki kupieckiej i pierwszych betonowych budynkow w kraju po duze, nowoczesne konstrukcje ze szkla i stali.
Gudjon Samuelsson bedzie pojawial sie w tym przewodniku wielokrotnie, poniewaz zaprojektowal wiele najbardziej ikonicznych budynkow centralnego Reykjaviku.
Jedno z najwczesniejszych dziel Samuelssona znajdziesz przy Austurstraeti 16 — byl to najwiekszy budynek w Reykjaviku w chwili jego powstania w 1916 roku. Pelnił funkcje siedziby zarowno Banku Narodowego, jak i islandzkich wolnomularzy.
Dzis na parterze tej okazalej betonowej budowli miesci sie restauracja Apotek Kitchen + Bar, nazwana na czesc miejskiej apteki, ktora dzialala tu od 1930 do 1999 roku. To jedno z najlepszych miejsc na jedzenie i wino w Reykjaviku, oferujace polaczenie islandzkich i europejskich smakow oraz doskonale przygotowane koktajle. Zdecydowanie warto tu zajrzec!
W budynku znajduje sie takze Apotek Hotel, luksusowy butikowy hotel, ktory doskonale uzupelnia elegancje restauracji. To znakomity wybor dla osob szukajacych komfortu i wygody w samym sercu Reykjaviku.
Ulice Hverfisgata i Skulagata
Ulica Hverfisgata to jedna z najwazniejszych ulic Reykjaviku, biegnaca od placu Hlemmur do placu Laekjartorg. Chociaz biegnie rownolegle do glownej ulicy handlowej Laugavegur i znajduje sie przy niej kilka charakterystycznych budynkow, Hverfisgata byla czesto pomijana przez mieszkancow.
W ostatnich latach ulica przeszla jednak efektowna przemiane — pojawily sie tu male butiki, przytulne kawiarnie i modne restauracje. Dzieki temu stala sie obowiazkowym punktem zwiedzania, pelnym ukrytych skarbow i odzyskanego uroku.
Hverfisgata zaslugiwala na te dlugo wyczekiwana metamorfoze, biorac pod uwage bogactwo wspanialych i klasycznych budynkow. Najlepszym przykladem jest okazaly Teatr Narodowy Islandii, zaprojektowany przez Gudjona Samuelssona, oraz Dom Zbiorow, znany takze jako „Safnahusid”, przedstawiony powyzej. Obecnie jest czescia Galerii Narodowej Islandii i zdecydowanie warto go odwiedzic.
W okolicy znajdziesz znacznie wiecej niz tylko historie i okazale stare domy. Przy Hverfisgata 12 miesci sie Rontgen, ulubiony przez mieszkancow bar i klub w pieknym czteropietrowym budynku z 1910 roku.
Gdy podczas udanego wieczoru tanczysz na parkiecie, mozesz zauwazyc, ze deski podlogowe jakby dolaczaja do zabawy — czasami mozna odniesc wrazenie, ze ten stary budynek tanczy razem z toba, dajac swiadectwo swojej wytrzymalosci.
Idac nieco dalej, dotrzesz do niezaleznego kina Bio Paradis — nastepcy kina Regnboginn, ktore dzialalo od 1977 do 2010 roku.
Przy Hverfisgata mozesz zjesc posilek w znakomitej indyjskiej restauracji Austur-India Felagid, a potem wybrac sie na koncert jazzu na zywo do KEX Hostel, mieszczacego sie w odnowionej fabryce ciastek przy Skulagata 28.
Ulice Hlemmur i Nordurmyri
Przeniesmy sie do dzielnicy Reykjavik 105, na obrzezach centrum. Hlemmur, centralny dworzec autobusowy Reykjaviku, wyznacza miejsce, w ktorym wiele osob uwaza, ze Laugavegur nieoficjalnie sie konczy, chociaz technicznie ulica biegnie jeszcze nieco ponad pol kilometra na wschod (jeden kilometr).
Nazwa Hlemmur pochodzi od malego mostu, ktory dawniej przerzucano nad rzeka Raudara (Czerwona Rzeka) w starym Reykjaviku. Rzeki juz nie ma, ale wzdluz Raudararstigur (Drogi Czerwonej Rzeki) mozna dojsc do lubianego przez mieszkancow sklepu muzycznego Lucky Records oraz restauracji Jorgensen Kitchen & Bar.
Przez dziesieciolecia Hlemmur byl drugim domem dla wyrzutkow Reykjaviku. Ze wzgledu na centralne polozenie dworca schronienie znajdowali tu ludzie, ktorzy nie mieli dokad pojsc, a na poczatku lat 80. miejsce to stalo sie takze przystania dla mlodych uciekinierow z pokolenia punkowego.
Przez dziesieciolecia Hlemmur byl centrum kulturalnym, ktore zdawalo sie zatrzymane w czasie — zaniedbanym miejscem odwiedzanym przez zmarginalizowane spolecznosci miasta.
W 2017 roku Hlemmur przeszedl jednak przemiane i stal sie Hlemmur Matholl, jedna z najlepszych hal gastronomicznych w Reykjaviku. Od tego czasu jest uwielbianym miejscem wsrod mieszkancow i odwiedzajacych, oferujacym rozmaite kulinarne przysmaki w modnej, odrestaurowanej przestrzeni.
Tuz po prawej znajdziesz Nordurmyri, jedna z najpopularniejszych dzielnic mieszkalnych.
Nazwa obszaru Nordurmyri, ograniczonego od poludnia ulica Miklabraut, a od zachodu Snorrabraut, oznacza „Bagna Polnocy” i nawiazuje do dawnych mokradel, ktore niegdys pokrywaly ten teren.
Wiekszosc domow powstala tu w latach 30. XX wieku, a nazwy ulic pochodza od postaci z islandzkich sag Njala i Laxdaela oraz z Ksiegi Osadnictwa (Landnamabok).
Ogrody wszystkich domow sa zwrocone na poludnie, co zapewnia optymalne naslonecznienie i daje mieszkancom mozliwosc uprawy roznych roslin oraz kwiatow.
Na przestrzeni lat dzielnica slynela z licznej obecnosci artystow, naukowcow i muzykow. Nordurmyri od czasu do czasu organizuje tetniace zyciem imprezy sasiedzkie, podczas ktorych ulice sa dekorowane, a w wybrany letni dzien pojawiaja sie koncerty, targi i warsztaty.
Ulica Skolavordustigur i Thingholt
Mapa przedstawia obszar najczesciej uznawany za Thingholt, choc nie ma zgody co do jego dokladnych granic
Jednym z najbardziej ikonicznych zabytkow Reykjaviku jest bez watpienia kosciol Hallgrimskirkja, monumentalne dzielo islandzkiej architektury wznoszace sie na szczycie wzgorza Skolavorduhaedi. Nazwa wzgorza jest o okolo dwiescie lat starsza od kosciola.
Przed Hallgrimskirkja stoi pomnik odkrywcy Leifa Eirikssona, wyznaczajacy miejsce, w ktorym kiedys znajdowala sie kamienna wieza zwana Skolavardan (Kopiec Szkolny) — pomnik wzniesiony przez uczniow w XVIII wieku jako element tradycji powrotu do domu.
Najnowsza wersja wiezy, wzniesiona w 1868 roku na zlecenie gubernatora Arniego Thorsteinssona, mogla byc historycznie uznawana za pierwszy stworzony przez czlowieka charakterystyczny punkt Reykjaviku.
Sciezka prowadzaca do wiezy stala sie znana jako Skolavordustigur (Droga do Kopca Szkolnego), ale sama wieza zostala rozebrana przed obchodami tysiaclecia Althingi, islandzkiego organu ustawodawczego.
Z tej okazji Stany Zjednoczone podarowaly Islandii okazaly pomnik odkrywcy Leifa Eirikssona, ktory stoi dumnie w miejscu dawnej wiezy, zwrocony w strone ulicy Skolavordustigur.
Dzis Skolavordustigur to jedna z najpopularniejszych ulic miasta. U jej podnóża znajduje się słynna tęczowa droga — kolorowy odcinek chodnika pomalowany na znak różnorodności i inkluzywności.
Ta ikoniczna ścieżka stała się uwielbianym symbolem otwartego ducha Reykjaviku i kultury osób homoseksualnych na Islandii. Zarówno mieszkańców, jak i odwiedzających przyciągają jej jaskrawe kolory, które dodają miastu radosnego charakteru.
Wzdłuż ulicy znajdziesz liczne restauracje, butiki, sklepy z designem i kawiarnie. Wśród wielu lokali gastronomicznych, Restauracja Kol to lokalny faworyt wśród miłośników wykwintnej kuchni. Jest także siostrzaną restauracją lokalu Kol Deli — świetnego miejsca na szybką przekąskę w drodze.
Kilka drzwi dalej, pod numerem 14, restauracja Sjavargrillid serwuje grillowane islandzkie ryby, langustynki i jagnięcinę w sali urządzonej z odzyskanej blachy falistej i drewna wyrzuconego przez morze. To właśnie tutaj najchętniej przychodzi się na lunch z owocami morza, a lokal znalazł się na naszej liście najlepszych restauracji z owocami morza w Reykjaviku.
Znajdują się tu także jedne z najbardziej zabytkowych budynków przy tej ulicy, między innymi Hegningarhusid — najstarsze więzienie w Islandii.
Na lewo od wzgórza Skolavorduhaed rozciąga się mieszkalna dzielnica Thingholtin, pełna starych i kolorowych domów z drewna oraz blachy falistej.
Wybierz się na spacer główną ulicą dzielnicy, Midstraeti, aby zobaczyć zachowane XIX-wieczne domy, w których mieszkali najwybitniejsi islandzcy intelektualiści i poeci.
Największą atrakcją tej okolicy jest prawdopodobnie Menntaskolinn i Reykjavik — najstarsza szkoła średnia w mieście i ważny element jego krajobrazu. Budynek wzniesiono w 1846 roku, ale sama szkoła ma historię sięgającą nawet 1056 roku.
Osoby szukające noclegu w tej okolicy mogą zatrzymać się w obiekcie Thingholt by Center Hotels, który oferuje stylowy i komfortowy pobyt w butikowym hotelu, zaledwie kilka kroków od tego zabytkowego miejsca.
Na koniec warto wspomnieć o Muzeum Einara Jonssona i ogrodzie rzeźb — ukrytej w centrum perełce, często pomijanej przez odwiedzających Reykjavik.
Einar Jonsson to najsłynniejszy islandzki rzeźbiarz, autor niezliczonych arcydzieł, takich jak pomnik Ingolfura Arnarsona na wzgórzu Arnarholl. Muzeum znajduje się tuż obok kościoła Hallgrimskirkja.
Grjotathorpid i Kvosin
Dzielnica Grjotathorpid jest domem dla jednych z najstarszych budynków w Reykjaviku. Ponieważ powstała jeszcze przed utworzeniem komisji urbanistycznej, znajdziemy tu krzyżujące się ulice i rozproszone domy, co tylko dodaje jej uroku i charakteru.
Podobnie jak gospodarstwo Skuggi i dzielnica Skuggahverfi, okolica zaczęła rozwijać się w połowie XVIII wieku wokół niewielkiego gospodarstwa o nazwie Grjotid (Skała), a później zyskała nazwę Grjotathorpid (Skalna Wioska).
Jednym z charakterystycznych miejsc dzielnicy jest Unuhus przy Gardastraeti 15. Dom nazwano na cześć Uny Gisladottir, szanowanej przyjaciółki ubogich, która prowadziła w tym miejscu niedrogi pensjonat.
Na początku XX wieku dom Uny stał się centrum kulturalnym. Bywali tu między innymi pisarze Thorbergur Thordarson i Halldor Laxness — pierwszy islandzki laureat Literackiej Nagrody Nobla.
Grjotathorpid zaczyna się przy ulicy Adalstraeti (Głównej Ulicy), która wyznacza również początek dzielnicy Kvosin i hotelu Downtown. Przy Adalstraeti 10 wciąż stoi najstarszy dom w centralnym Reykjaviku. Zbudowano go w 1762 roku w ramach działań industrializacyjnych szeryfa Skuliego Magnussona.
W 2001 roku przy Adalstraeti 16 odkryto długi dom wikingów z X wieku. Obecnie jest on udostępniony zwiedzającym jako główna część wystawy Adalstraeti i Osadnictwo.
Ponieważ rozwój Kvosin wiąże się zarówno z początkiem osadnictwa na Islandii, jak i industrializacją Reykjaviku, dzielnica ta jest znana jako miejsce narodzin miasta.
Kvosin graniczy z ulicami Adalstraeti i Laekjargata oraz z jeziorem Tjornin. Dziś Tjornin jest jednym z najbardziej malowniczych miejsc w centrum stolicy i znajduje się tu ratusz Reykjaviku.
Wokół tej idyllicznej kolonii ptaków można podziwiać wiele pięknych miejsc — od starych domów wzdłuż wschodniego brzegu przy Tjarnargata (Ulicy Stawowej) po bujne ogrody publiczne Hljomskalagardur i Hallargardur.
W pobliżu jeziora znajduje się także kilka muzeów, w tym Muzeum Narodowe Islandii oraz Muzeum Sztuki w Reykjaviku. Dzięki karcie Reykjavik City Card zyskasz również nielimitowany dostęp do wielu miejskich muzeów!
Harpa i Stary Port
Dla narodu, który przez wieki był zależny od rybołówstwa, urokliwy i kolorowy Stary Port w Reykjaviku, znany miejscowym jako Reykjavikurhofn, był pierwotnie naturalną zatoką. Z czasem otoczyła ją sieć drewnianych pomostów.
Nadawały się one jednak wyłącznie dla mniejszych jednostek, a większe statki musiały kotwiczyć daleko od brzegu.
Budowa prawdziwego portu przez dziesięciolecia wywoływała społeczną debatę. Spór rozstrzygnął się jednak po tym, jak w 1910 roku potężny sztorm zniszczył dużą grupę statków znajdujących się na morzu.
Po tej katastrofie rząd zgodził się sfinansować budowę portu, a w 1913 roku duże statki mogły wreszcie zawijać do Reykjaviku.
Budowa nowych i ulepszonych nabrzeży była największym projektem przemysłowym, jaki do tej pory zrealizowano w kraju. Port w Reykjaviku pełnił funkcję oficjalnego portu przeładunkowego stolicy aż do lat 60. XX wieku, kiedy zbudowano większy port Sundahofn.
Przez dziesięciolecia po tej zmianie ze Starego Portu korzystali głównie niezależni rybacy i właściciele łodzi. Był on także centrum operacyjnym islandzkiej straży przybrzeżnej.
Dziś port tętni życiem. Wzdłuż nabrzeża intensywnie niebieskie przemysłowe hale z lat 30. XX wieku mieszczą obecnie restauracje z owocami morza i kawiarnie, liczne atrakcje kulturalne oraz wycieczki na obserwację wielorybów, które codziennie wyruszają z portu.
Warto odwiedzić Muzeum Morskie w Reykjaviku w dzielnicy Grandi — to doskonały sposób, aby dowiedzieć się więcej o porcie i wpływie oceanu na Islandię.
Jednak jeden projekt bardziej niż wszystkie pozostałe odmienił port od czasu jego pierwotnej budowy.
Ukończona w 2011 roku sala koncertowa i centrum konferencyjne Harpa pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych symboli Reykjaviku. Zaprojektował ją lokalny artysta Olafur Eliasson we współpracy z duńską pracownią Henning Larsen Architects.
Harpa nadal stanowi centrum życia kulturalnego miasta, goszcząc koncerty i konferencje, a także wystawy i festiwale. Znajduje się tu również Volcano Express — immersyjne doświadczenie zabierające odwiedzających w pełną emocji podróż przez wulkaniczną historię Islandii.
Oprócz imponującej sali koncertowej pierwotne plany dla tego obszaru obejmowały także centrum World Trade Center, hotel, kompleksy apartamentowe, sklepy i duży parking. Światowy kryzys finansowy z 2008 roku zatrzymał jednak realizację tych ambitnych zamierzeń.
Pomysł budowy narodowej sali koncertowej był dyskutowany już od lat 80. XIX wieku, a mimo trudności finansowych islandzki rząd postanowił doprowadzić projekt do końca. Rezultatem jest architektoniczny symbol, który szybko stał się cenioną częścią sceny kulturalnej Reykjaviku.
Budynek ma fasadę złożoną z ponad 700 szklanych paneli zaprojektowanych przez genialnego geometrę Einara Thorsteinna Asgeirssona. Każdy panel ma unikalny kształt i diody LED, które w ciemne zimowe noce tworzą spektakularne iluminacje.
Dziś w Harpie występuje Islandzka Orkiestra Symfoniczna, a także odbywają się tu liczne wystawy, koncerty i wydarzenia kulturalne.
Gamli Vesturbaer i Holavallagardur
Vesturbaer to rozległa dzielnica Reykjaviku, która rozciąga się od centrum aż po obrzeża gminy Seltjarnarnes. Jej nazwa oznacza Zachodnie Miasto, natomiast obszar na północ od ulicy Hringbraut nosi nazwę Gamli Vesturbaerinn (Stare Zachodnie Miasto), widoczną na powyższej mapie.
Podobnie jak Grjotathorpid, dzielnica ta historycznie należała do niższych warstw społecznych, ale dziś różnice klasowe w dużej mierze zanikły. Vesturbaer jest podmiejską częścią Reykjaviku o kodzie pocztowym 101.
Warto odwiedzić Landakot — bujne, zielone wzgórze o dużym znaczeniu dla katolickiej historii Islandii. Początki tego miejsca sięgają 1864 roku, kiedy katoliccy księża z Francji zbudowali niewielką kaplicę obok swojego gospodarstwa.
Kilka lat później kaplicę zastąpiono drewnianym kościołem, dając początek temu zabytkowemu miejscu.
Po I wojnie światowej islandzki Kościół katolicki uznał, że potrzebuje większej świątyni. Architekt Gudjon Samuelsson po raz kolejny okazał się idealnym wyborem i w 1929 roku zaprojektował wspaniały neogotycki kościół Landakotskirkja.
Innym ważnym zabytkiem w okolicy jest szpital Landakotsspitali, zbudowany w 1902 roku. Miasto potrzebowało wówczas nowej placówki medycznej, ale brakowało mu funduszy, dlatego katolicy wsparli projekt środkami finansowymi z Europy.
Ostatecznie państwo przejęło zarządzanie szpitalem i w 1930 roku utworzyło Landsspitalinn (Islandzki Narodowy Szpital Uniwersytecki).
Pomiędzy kościołem Landakot a jeziorem Tjornin znajduje się szczególnie lubiane miejsce w centrum stolicy. Holavallagardur to XIX-wieczny cmentarz, który w 2014 roku słusznie uznano za jeden z najpiękniejszych w Europie w rankingu National Geographic.
Park jest jednym z najbardziej urzekających miejsc w mieście. Wysokie, pozbawione liści brzozy, wierzby i świerki otaczają wąskie ścieżki oraz popielate nagrobki.
Wśród stałych mieszkańców tego miejskiego zakątka znajdują się Jon Sigurdsson, przywódca islandzkiego ruchu niepodległościowego; Hannes Hafsteinn, poeta i przywódca polityczny; oraz Briet Bjarnhedinsdottir, prekursorka praw wyborczych kobiet na Islandii.
Wybierz się na romantyczny spacer po tym urzekającym starym cmentarzu i zwróć uwagę, jak gwar stolicy cichnie. Przenieś się w czasie wśród grobów jednych z najcieplej wspominanych mieszkańców Reykjaviku.
Biorąc pod uwagę historię osadnictwa w Reykjaviku o kodzie 101, początki miasta jako punktu handlowego, monumentalne budynki i bogactwo kultury, nic dziwnego, że centrum jest najpopularniejszą częścią Islandii.
Firmy i mieszkańcy również chętnie wybierają łatwo dostępne pieszo centrum miasta jako idealną lokalizację. Okolica oferuje bardziej miejski styl życia, mniej zależny od samochodu, który przyciąga nie tylko młodych ludzi.
Ogromna liczba odwiedzających może wywierać presję na centralne dzielnice, ale sprawia też, że stolica jest bardziej tętniąca życiem niż kiedykolwiek wcześniej.
Podczas wizyty w centrum miasta poznaj lokalną kulturę. Wybieraj miejscowe firmy zamiast międzynarodowych sieci i nawiązuj kontakt z otaczającą Cię przestrzenią.
Nie tylko wesprzesz w ten sposób lokalny styl życia, lecz także zyskasz bardziej autentyczne i satysfakcjonujące doświadczenia podczas całego pobytu.
Historia i rozwój Reykjaviku
Reykjavik krótko przed 1840 rokiem. Zdjęcie pochodzi z serwisu Wikimedia, Creative Commons, autor: Sigfus Eymundsson. Nie wprowadzono żadnych zmian.
Według legendy pierwszy osadnik Islandii, Ingolfur Arnarson, po przybyciu do brzegów wyspy około 870 roku naszej ery wrzucił do morza słupy ze swojego wysokiego siedziska i obiecał bogom, że osiedli się w miejscu, do którego ostatecznie dopłyną.
Ingolfur i jego ludzie potrzebowali czterech lat, aby odnaleźć słupy. Następnego lata zbudowali gospodarstwo w miejscu, które nazwał Reykjavikiem — Zatoką Dymu.
Reykjavik, jaki znamy dzisiaj, zaczął rozwijać się wokół portu w XVIII wieku, a następnie rozrastał się we wszystkich kierunkach. Stary Port i hotel Downtown w dzielnicy Kvosin to miejsca, od których wszystko się zaczęło.
To właśnie tam skoncentrowały się handel i wymiana towarów, a w konsekwencji obie dzielnice zaczęto nazywać Midbaerinn, czyli centrum miasta.
Na tym obszarze kanał przy ulicy Laekjargata wyznaczał granicę między centrum handlowym a terenami wiejskimi.
Obszar na zachód od kanału stał się znany jako Vesturbaer (Zachodnie Miasto), natomiast część wschodnią nazwano Austurbaer (Wschodnie Miasto). Z czasem powstały i rozwijały się tam kolejne dzielnice.
Centralne dzielnice portowe oraz Thingholtin w Austurbaer stały się domem kupców i właścicieli firm. Z kolei w dzielnicach takich jak Grjotathorpid i Vesturbaer mieszkali przedstawiciele klasy robotniczej.
Dziś miasto Reykjavik rozrosło się znacznie dalej, niż sugerowałyby te podstawowe podziały. Dlatego pierwsze przedmieścia są obecnie uznawane za część centrum.
Dawny podział klasowy między dzielnicami w pewien sposób wciąż jest widoczny, ale ogólnie centrum miasta zamieszkują ludzie ze wszystkich warstw społecznych.
Reykjavik 101
101 to kod pocztowy łączący dzielnice tworzące centrum miasta. Choć sąsiednie obszary o kodach 105 i 107 mają podmiejski charakter, można z łatwością dotrzeć do nich pieszo z centrum.
Podobnie jak w większości obszarów miejskich, największa gęstość zaludnienia występuje w tej najstarszej części miasta. Od stulecia centrum Reykjaviku ma swoich rdzennych mieszkańców, których pieszczotliwie nazywamy „midbaejarrotta”, czyli „Szczurami Centrum”.
Choć ten przydomek może brzmieć niezbyt przyjemnie, używa się go w przyjazny, żartobliwy sposób. Większość stałych mieszkańców centrum stolicy nosi ten tytuł z dumą.
Centrum zamieszkuje niezwykle różnorodna społeczność, której nie sposób opisać jako całości, ale tradycyjnie kojarzy się ono przede wszystkim z bohemą, artystami, muzykami i wiecznie młodymi duchem mieszkańcami.
Film na początku tego artykułu przedstawia zwiastun debiutanckiego filmu islandzkiego reżysera Baltasara Kormakura, trafnie zatytułowanego 101 Reykjavik.
Ta mroczna, satyryczna opowieść o życiu w mieście przedstawia typowego „szczura centrum” — Hlynura, 30-letniego próżniaka, który mieszka z matką i większość czasu spędza na piciu w barze Kaffibarinn.
Choć ten pogrążony na granicy depresji, ale uwielbiany bohater nie odzwierciedla wszystkich mieszkańców centrum, opiera się na realistycznym stereotypie. Ze względu na wysokie ceny mieszkań i usług życie z dnia na dzień jest rzeczywistością wielu mieszkańców śródmieścia.
W ostatnich latach w Reykjaviku 101 przybyło krótkoterminowych najmu, a czynsze wzrosły. Najnowsze regulacje rządowe mają jednak na celu zachowanie równowagi między potrzebami mieszkańców a dynamicznie rozwijającą się branżą turystyczną.
Działania te mają chronić charakter centrum i zapewnić, że pozostanie ono dostępne dla lokalnej społeczności.
Choć życie w centrum Reykjaviku może być kosztowne, korzyści z mieszkania w sercu miasta wykraczają daleko poza sam dach z blachy falistej nad głową. To styl życia, którego nie znajdziemy na przedmieściach ani nigdzie indziej w kraju.
Odkryj Islandię poza Reykjavikiem podczas wycieczek po kraju
W centrum Reykjaviku znajdziesz wiele ciekawych atrakcji łączących historię, kulturę i nowoczesność, dzięki czemu jest to obowiązkowy punkt każdej podróży po Islandii. Tętniące życiem ulice, różnorodne sklepy, restauracje i bogate dziedzictwo historyczne tworzą wyjątkowe doświadczenie, które pozwala poczuć prawdziwy charakter miasta.
Jeśli chcesz wyruszyć poza stolicę Islandii, różnorodne wycieczki oferują ekscytujące sposoby odkrywania naturalnych cudów kraju. Wycieczki jednodniowe z Reykjaviku pozwalają zobaczyć więcej Islandii.
Polecamy tę wycieczkę jednodniową po Złotym Kręgu oraz wycieczkę wzdłuż południowego wybrzeża, a także takie atrakcje jak wycieczki wulkaniczne czy polowanie na zorzę polarną zimą.
Wycieczki z przewodnikiem trwające kilka dni pozwalają bez stresu odkrywać Islandię pod opieką ekspertów, natomiast wycieczki samochodowe bez przewodnika dają swobodę poznawania islandzkich krajobrazów we własnym tempie.
Niezależnie od planów Reykjavik jest idealną bramą do niezapomnianych islandzkich przygód.
Czy Reykjavik to miasto, po którym łatwo chodzi się pieszo?
Jaka jest główna ulica turystyczna w Reykjaviku?
Jaka jest największa atrakcja w Reykjaviku na Islandii?
Co warto robić w centrum Reykjaviku?
Co robić w okolicach Reykjaviku w jeden dzień?
Czy udało Ci się odkryć centrum Reykjaviku? Jakie są Twoje ulubione miejsca i dzielnice w obrębie kodu pocztowego 101? Daj nam znać w komentarzach poniżej!
I’m a writer and filmmaker from Reykjavík with a background in film studies and directing. I focus on stories that give voice to overlooked perspectives—both in my short films and in my writing about Iceland’s culture, places, and people.
